Για το Πιλοτικό Πρόγραμμα Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης (0–6 ετών).
Η κυβέρνηση της ΝΔ προχωρά στην υλοποίηση «πιλοτικού προγράμματος Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης» για παιδιά 0–6 ετών, χρηματοδοτούμενου από το περιβόητο Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ, επιλέγοντας και αυτή η κρίσιμη κοινωνική ανάγκη, να δοθεί βορά στα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Μετά τη Σύμπραξη Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) για την ανέγερση σχολείων, μετά τα Ωνάσεια που αποτελούν όχημα ιδιωτικών συμφερόντων στον πυρήνα του σχολείου, τα κουπόνια εντός των δημόσιων νηπιαγωγείων αποτελούν προπομπό για τη διεύρυνση της ιδιωτικοποίησης ακόμα και στο επίπεδο περιεχομένου της εκπαιδευτικής διαδικασίας στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Ταυτόχρονα «απαλλάσσουν» το υπ. παιδείας από την ευθύνη για καθολική δημόσια και δωρεάν πρώιμη παρέμβαση. Μετατρέπεται το καθολικό αυτό δικαίωμα σε «επιλεκτικό» μέσα από κριτήρια κοινωνιοικονομικού χαρακτήρα, με τους ιδιώτες-παρόχους να απολαμβάνουν οικονομικά οφέλη και να εξασφαλίζουν πελατεία.
Αντί για τη δημιουργία ενός καθολικού, ενιαίου, δημόσιου και δωρεάν συστήματος πρώιμης διάγνωσης και παρέμβασης, με μόνιμο προσωπικό όλων των αναγκαίων ειδικοτήτων και με επιστημονική τεκμηρίωση, επιλέγεται με τις ευλογίες της ΕΕ το χιλιοφορεμένο, “δια πάσα νόσο” κουπόνι, για ορισμένο αριθμό παιδιών, από μητρώο πιστοποιημένων ιδιωτών παρόχων, η αποσπασματική και προσωρινή λύση των voucher, με ημερομηνία λήξης.
Στο πρόγραμμα δεν προβλέπεται ουσιαστικά η πρώιμη διάγνωση, αυτή η διαδικασία έχει αφεθεί στους ιδιώτες παιδοαναπτυξιολόγους, καθώς οι γιατροί στα δημόσια νοσοκομεία είναι ελάχιστοι. Ενώ για πολλοστή φορά η γονεϊκή ευθύνη και η στήριξη της οικογένειας κλίνεται σε όλες τις πτώσεις, λες και η ουσιαστική στήριξη αφορά περιορισμένα κάποιες «οδηγίες προς «ναυτιλωμένους», για να κατακτήσει το παιδί δεξιότητες ζωής. Αλήθεια, για την οικογένεια που το οικονομικό, κοινωνικό μορφωτικό επίπεδο λειτουργεί ανασχετικά και δεν μπορεί να στηρίξει ουσιαστικά το παιδί του, το κενό αυτό θα καλυφτεί από τις οδηγίες και την συμβουλευτική του ιδιώτη παρόχου;
Ακόμα, σύμφωνα με το ΦΕΚ (τχ. Β’ 6068/01.11.2024, άρθρο 11), το «τυχερό παιδί», φτάνοντας στο σχολείο, με το κουπόνι στο χέρι, εντάσσεται σε πρόγραμμα που “εφαρμόζεται παράλληλα και διασυνδέεται με το πρόγραμμα πρώιμης εκπαιδευτικής και υποστηρικτικής παρέμβασης που παρέχονται σε μαθητές με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες από τους θεσμούς του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού” (!!!) και αναρωτιόμαστε πόσοι θεσμοί και πάροχοι θα εμπλακούν για την στήριξη του παιδιού με αναπηρία;
Η προσπάθεια υποκατάστασης των διεπιστημονικών ομάδων των ΚΕΔΑΣΥ, σε συνδυασμό με την υποστελέχωσή τους, αφήνει σοβαρά περιθώρια για την μελλοντική αντικατάστασή τους από τα ιδιωτικά κέντρα παρόχους με ισότιμη διαγνωστική αναγνώριση.
Ούτε που περνάει προφανώς από το μυαλό του Υπουργείου Παιδείας και της Κυβέρνησης, να δημιουργήσει σύγχρονα νηπιαγωγεία που να είναι στελεχωμένα από όλες τις αναγκαίες ειδικότητες ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, ειδικούς παιδαγωγούς ώστε να στηρίζονται ολόπλευρα, όλα τα παιδιά κάνοντας χρήση του απαιτούμενου χρόνου, των απαιτούμενων παιδαγωγικών μεθόδων και του ανάλογου για τις διαπιστωμένες ανάγκες κάθε μαθητή/τριας εποπτικού υλικού, ενταγμένα με έναν ενιαίο τρόπο σε επιστημονικό, παιδαγωγικό πρόγραμμα. Να ιδρύσει ειδικά νηπιαγωγεία που να καλύπτουν τις ανάγκες για όλα τα παιδιά προσχολικής ηλικίας που το έχουν ανάγκη, με όλο το αναγκαίο μόνιμο προσωπικό. Το παιδαγωγικό, επιστημονικό και θεραπευτικό πρόγραμμα να υλοποιείται ενιαία, από το προσωπικό που θα υπηρετεί στα σχολεία με μόνιμη σχέση εργασίας, θα έχει συνέχεια, θα αφορά όλα τα παιδιά.
Τα παιδιά με αναπηρία ή/και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες έχουν σύνθετες, αναβαθμισμένες ανάγκες που δεν κλείνονται, ούτε ικανοποιούνται στο στενό κορσέ των προγραμμάτων, της αποσπασματικότητας, των ιδιωτών παρόχων και της επιχειρηματικής δράσης, αλλά μέσα σε ένα πλαίσιο καθολικό, δημόσιο και δωρεάν που θα παρέχεται η πρώιμη διάγνωση και παρέμβαση με σύγχρονους, αναβαθμισμένους επιστημονικούς όρους:
Διεκδικούμε:
-Καθολική, δημόσια και δωρεάν, υποχρεωτική, διεπιστημονική διάγνωση για όλα τα βρέφη από τους πρώτους μήνες γέννησης του παιδιού.
-Ίδρυση και επέκταση των δημόσιων παιδιατρικών κλινικών, με την πρόσληψη του αναγκαίου προσωπικού όλων των ειδικοτήτων.
-Κατάρτιση κατάλληλων επιστημονικών, θεραπευτικών, παιδαγωγικών προγραμμάτων από διεπιστημονική ομάδα που θα λειτουργεί σε δημόσια πλαίσια , που θα υλοποιείται, με ενιαίο τρόπο, όπου κρίνεται αναγκαίο: σε δημόσιες, δωρεάν ιατρικές δομές, σε παιδικούς σταθμούς, στο σχολείο, στο ίδιο το σπίτι που ζει και μεγαλώνει το παιδί. Τα ΚΕΔΑΣΥ να αποτελούν τον πυλώνα για τις όποιες παρεμβάσεις εντός του σχολείου. Για τον λόγο αυτό απαιτείται στελέχωση των ΚΕΔΑΣΥ από μόνιμο προσωπικό από τις αναγκαίες επιστημονικές ειδικότητες, επαναφορά του παιδοαναπτυξιολόγου που καταργήθηκε, σε κατάλληλα κτίρια, με τα αναγκαία τεχνολογικά, εποπτικά και επιστημονικά εργαλεία
-Πρόσληψη του όλου του αναγκαίου μόνιμου προσωπικού παιδοαναπτυξιολόγων, ψυχολόγων, ειδικών παιδαγωγών, αλλά και ειδικοτήτων όπως εργοθεραπευτών, φυσιοθεραπευτών, λογοθεραπευτών ώστε να λαμβάνουν εντός του σχολικού πλαισίου, των παιδικών σταθμών, των ειδικών νηπιαγωγείων και νηπιαγωγείων την αναγκαία, ολόπλευρη στήριξη.
-Απόσυρση των όλων ιδιωτικών φορέων από την λειτουργία των σχολείων. Όχι στην «παροχή» εκπαιδευτικών «υπηρεσιών» μέσω voucher.
Αρ. Πρ. 42 – Πιλοτικό Πρόγραμμα Πρώιμης Παιδικής Παρέμβασης