Γ. Σ. και Εκλογές για το νέο Δ.Σ. της ΔΟΕ
Να δυναμώσει το ρεύμα των Παρεμβάσεων: να ανατραπούν οι συσχετισμοί στο ΔΣ της ΔΟΕ
με τρίτη έδρα των Παρεμβάσεων!
Να δυναμώσει η ανεξάρτητη φωνή των αγώνων σύγκρουσης με την κυβέρνηση και την πολιτική της!
Συναδέλφισσες και συνάδελφοι
Το αμέσως επόμενο διάστημα, διεξάγονται σε όλους τους Συλλόγους Π.Ε, οι τακτικές Γενικές Συνελεύσεις και οι εκλογές για αντιπροσώπους στην 95η ΓΣ της ΔΟΕ. Δηλαδή, ψηφίζουμε για το νέο ΔΣ της ΔΟΕ της επόμενης διετίας. Η σημερινή σύνθεση του ΔΣ της ΔΟΕ είναι: ΑΣΕ (3) έδρες, ΔΑΚΕ (2), ΔΗΣΥ (2), Παρεμβάσεις (2), Δίκτυο (2). Πρόκειται για έναν δυσμενή, αρνητικό συσχετισμό που λειτούργησε σε βάρος του κινήματος σε κρίσιμες στιγμές. Δεν ξεχνάμε τον Μάρτιο του 2024 όπου τα 3Δ (ΔΑΚΕ-ΔΗΣΥ-ΔΙΚΤΥΟ) αποφάσισαν να σταματήσουν τον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, μια απόφαση που την ανέτρεψαν οι μεγαλειώδεις Γενικές Συνελεύσεις και η Ολομέλεια Προέδρων. Στη συνέχεια, οι συγκεντρώσεις αλληλεγγύης σε κάθε διωκόμενο/η συνάδελφο γίνονται χωρίς τη στήριξη της ΔΟΕ, αφού η πλειοψηφία των 6 αρνιόταν ψηφίσματα στήριξης και παρουσία των μελών ΔΣ της Ομοσπονδίας. Μόνο μετά την εκδίκαση των πρώτων πειθαρχικών στην Τρίπολη άλλαξε στάση. Να μη σχολιάσουμε το γεγονός ότι αυτή η πλειοψηφία της ΔΟΕ αρνήθηκε επανειλημμένα να πάρει απόφαση για τις κινητοποιήσεις για το επίδομα ανεργίας των αναπληρωτών, να εκδώσει ψηφίσματα στήριξης απεργών, καθαιρεμένων διευθυντών- προϊσταμένων κι άλλων διωκόμενων .
Το υπάρχον ΔΣ της ΔΟΕ εξελέγη πριν δύο χρόνια, όταν τότε η ΑΣΕ πρόβαλε το αφήγημα «να πάρουμε το τιμόνι της Ομοσπονδίας» και πράγματι, αναδείχθηκε σε πρώτη δύναμη, εξέλιξη θετική μεν, πλην όμως, το αφήγημα, όπως έδειξε και η ίδια η ζωή, απείχε πολύ από την πραγματικότητα. Και αυτό γιατί την πλειοψηφία στο ΔΣ της ΔΟΕ την έχουν τα 3Δ, με αποτέλεσμα είτε με την ψήφο της ΑΣΕ είτε χωρίς αυτήν να έχουν και το τιμόνι και το γκάζι αλλά κυρίως έχουν το φρένο ενός συνολικού αγωνιστικού σχεδιασμού. Στην επόμενη κρίσιμη περίοδο, όταν η μάχη της αξιολόγησης θα συνεχίσει να μαίνεται, όταν στην ατζέντα της κυβέρνησης μπαίνει ακόμα και η άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων, όταν το πειθαρχικό «δίκαιο» και το πογκρόμ που έχει εξαπολύσει κατά των εκπαιδευτικών το Υπουργείο Παιδείας διογκώνεται, όταν οι μισθοί μας μετατρέπονται σε χαρτζιλίκι, όταν το νοίκι, οι λογαριασμοί, τα βασικά έξοδα είναι αδύνατον να καλυφθούν από τον μισθό πείνας, όταν το σχολείο μετατρέπεται σε τόπο ανυπόφορο από τις πολιτικές που υπονομεύουν την εκπαίδευση και εξαθλιώνουν την κοινωνία, τότε, ναι, έχει σημασία ποιο θα είναι το επόμενο ΔΣ της ΔΟΕ. Γι’ αυτό λέμε καθαρά. Οι Παρεμβάσεις διεκδικούν 3η έδρα στο νέο ΔΣ ώστε η φωνή του ανυποχώρητου αγώνα να δυναμώσει, να ηττηθεί η πλειοψηφία των 3Δ, να ανοίξουν οι δυνατότητες για μια νέα αγωνιστική πλειοψηφία.
Δεν είμαστε εδώ για να χαϊδέψουμε αυτιά. Εμείς δεν πρόκειται να σπείρουμε αυταπάτες για να αποσπάσουμε πρόσκαιρα εκλογικά οφέλη. Υπηρετούμε έναν συνδικαλισμό βάσης, όπου θα στηρίζεται σε πρωτοβάθμια σωματεία, τους Συλλόγους μας, που πρέπει να ανασυγκροτηθούν σε σωματεία βάσης, με μαζική συμμετοχή στις Γεν. Συνελεύσεις, σε όλες τις συλλογικές τους διαδικασίες, με επιτροπές αγώνα, με οριζόντιο, ισότιμο και δημοκρατικό αγωνιστικό συντονισμό τους. Αυτή είναι για μας η προϋπόθεση για να οργανωθούν ανυποχώρητοι αγώνες που θα διεκδικούν αυτό που σήμερα φαντάζει αδύνατον: θα διεκδικούν να αγωνιστούν για να νικήσουν, θα ορίζουν με διαδικασίες βάσης τις μορφές αγώνα και τα αιτήματα. Όχι για να διαμαρτυρηθούν, να κηρύξουν συμβολικές κινητοποιήσεις για τους μυημένους, μία 24ωρη κάθε τρεις μήνες για την τιμή των όπλων, για να βγάλουμε τα συμπεράσματά μας. Δε θα είναι σωματεία της ανάθεσης, που θα υπονομεύουν τις μαζικές διαδικασίες και τη συμμετοχή και στη συνέχεια θα το χρησιμοποιούν ως άλλοθι για απραξίας και την υποταγής, αλλά σωματεία που από παντού θα προωθούν, θα επιδιώκουν, θα ενισχύουν τη συμμετοχή και θα δίνουν πραγματικά αποφασιστικό λόγο και χώρο δράσης στα μέλη τους.
Όμως ξέρουμε ότι απέχουμε αρκετά από αυτόν τον στόχο. Όταν η νεοδιόριστη σε επαρχιακό Σύλλογο τηλεφωνεί στην πρόεδρο να της πει ότι διώκεται γιατί απεργεί κι εκείνη απαντά «ε και λοιπόν; Όταν πλειοψηφία συλλόγου στη Θεσ/νικη εκλεγμένη από υβριδικές εκλογές αρνείται οικονομική στήριξη ακόμη και για τα πληρεξούσια εκπροσώπησης σε δικαστήρια για μονιμοποίηση συναδελφισσών/ων. Όταν αιρετοί και μέλη συλλόγων φωτογραφίζονται με τους Δ/ντες εκπαίδευσης δηλ. τους διώκτες συναδέλφων. Τι περίμενες να γίνει;», όταν το ρουσφέτι έχει επανέλθει στον κλάδο μέσω των ηλεκτρονικά ψευδοεκλεγμένων αιρετών, τότε ναι, έχουμε δρόμο ακόμα. Επίσης, ξέρουμε ότι διανύουμε μια περίοδο που τα συνδικάτα δέχονται επίθεση με στόχο ή την πλήρη υποδούλωση ή τη διάλυσή τους, ξέρουμε ότι κυριαρχεί η απογοήτευση και η ηττοπάθεια. Λέμε όμως καθαρά: σωτήρες δεν υπάρχουν, δεν υπήρξαν ποτέ. Γι’ αυτό χρειαζόμαστε ένα ΔΣ της ΔΟΕ, μια Ομοσπονδία που θα κινείται στον παλμό των αναγκών της βάσης και όχι στα όρια των κυβερνητικών και κομματικών μηχανισμών.
Συναδέλφισσες-συνάδελφοι
Η σύγκρουση στην εκπαίδευση μαίνεται ενάντια:
Ø στις πολιτικές του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΟΟΣΑ για την εκπαίδευση και την εργασία στο σχολείο της αγοράς και της αξιολόγησης
Ø στην ιδιωτικοποίηση και την εμπορευματοποίηση παιδείας και κοινωνικών αγαθών
Ø στους ταξικούς φραγμούς
Ø στις διώξεις και την τρομοκρατία
Ø στην εργαλειακή εκπαίδευση
Ø στα 25ρια τμήματα
Ø στα σχολικά κτίρια που καταρρέουν
Ø στην ξεφτίλα της προπληρωμένης κάρτας ανεργίας
Ø στα κουπόνια σε νηπιαγωγεία- δεν νομιμοποιούμε τα ΣΔΙΤ στο περιεχόμενο και τη ζωή του δημοσίου σχολείου
Ø στην ελαστική εργασία και τα μισά δικαιώματα για αναπληρωτές/τριες
Ø στις πλατφόρμες και τον κοινωνικό αυτοματισμό
Ø στην κατάργηση της μονιμότητας και στους μισθούς φτώχειας
Ø στην πολεμική οικονομία
Ø στη σύνδεση της Ελλάδας στο άρμα ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ-ΕΕ και τους ανταγωνισμούς του κεφαλαίου
Η κυβέρνηση και το κοινωνικό μέτωπο κυριαρχίας (κεφάλαιο, ΜΜΕ, σιτιζόμενοι κομματικοί μηχανισμοί) επιτίθεται ανελέητα στα δικαιώματα και στη ζωή μας. Δημόσια παιδεία και υγεία χτυπιούνται ανελέητα, η σχολική καθημερινότητα μετατρέπεται σε μια ανυπόφορη και αβάσταχτη ρουτίνα, τα νοσοκομεία καταρρέουν, εκπαιδευτικοί και γιατροί λασπολογούνται καθημερινά. Οι μισθοί μας είναι πλέον μόνο για ενοίκιο και λογαριασμούς, οι 50.000 αναπληρωτές/τριες αντί για επίδομα ανεργίας παίρνουν μια προπληρωμένη κάρτα, τα ΕΣΠΑ για την πρόσληψή τους πετάνε στους ουρανούς της Μέσης Ανατολής με τη μορφή αντιαεροπορικών πυραύλων ή καταναλώνονται αφειδώς από τους ΟΠΕΚΕΠέδες και τους φραπέδες κάθε λογής. Η Ελλάδα εμπλέκεται στο άρμα ΗΠΑ και Ισραήλ σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους, ενώ ο θαλάσσιος και εναέριος χώρος της γίνεται πεδίο βολής, πειρατικών επιθέσεων εναντίον αποστολών αλληλεγγύης. Στην εκπαίδευση, ο αυταρχισμός έχει χτυπήσει κόκκινο, το Υπουργείο Παιδείας από τη μία πλευρά χτίζει στην άμμο το ένα σκάνδαλο μετά το άλλο απορροφώντας πάνω από 150 εκατομμύρια ευρώ και από την άλλη έχει εξαπολύσει ένα κυνήγι μαγισσών ενάντια στους εκπαιδευτικούς που αντιστέκονται με πειθαρχικά, απειλές, διώξεις.
Αγωνιζόμαστε για:
ü Πρώτο καθαρό κατώτατο μισθό για τον εκπαιδευτικό 1200 ευρώ, αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή, επιστροφή 13ου και 14ου μισθού και σύνταξης στο δημόσιο, ακώλυτη μισθολογική και βαθμολογική προαγωγή
ü Κάλυψη των απωλειών της μνημονιακής περιόδου, και του τιμάριθμου.
ü Μέτρα κατά της ακρίβειας: κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης και διατροφής. Διατίμηση στα τιμολόγια του ρεύματος και των καυσίμων και σε όλα τα βασικά αγαθά. Χαμηλά ενοίκια. Προστασία της πρώτης κατοικίας από τις κατασχέσεις και τους πλειστηριασμούς.
ü Κατάργηση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας ή στα 58 (για άνδρες) και στα 55 (για γυναίκες). Θεμελίωση του συνταξιοδοτικού δικαιώματος στα 25 χρόνια υπηρεσίας χωρίς όριο ηλικίας.
ü Σύνταξη ίση με το 80% του ύψους του τελευταίου μισθού.
ü Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις στο δημόσιο ρεύμα, νερό, ενέργεια. Να μειωθούν οι τιμές στα βασικά είδη και στην ενέργεια. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης. Κατάργηση του ειδικού φόρου κατανάλωσης στην ενέργεια για τους εργαζόμενους.
ü Κατάργηση του ν. 4777 για τα ΑΕΙ.
ü Καμιά συμμετοχή της Ελλάδας στον πόλεμο!
ü Όχι στην αξιολόγηση σχ. μονάδας και την ατομική αξιολόγηση. Κατάργηση του νόμου 4823/2021 και του 4692/20
ü Παιδαγωγική ελευθερία και δημοκρατία στο σχολείο και τον σύλλογο διδασκόντων.
ü Άμεση ακώλυτη μονιμοποίηση όλων των νεοδιόριστων.
ü Όχι στην καταστολή και την επίθεση στα δημοκρατικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα, την απεργία και το απεργιακό δικαίωμα. Καμία δίωξη των αγωνιζόμενων. Τα σωματεία μας δεν θα εφαρμόσουν το ν. Χατζηδάκη – Παλεύουμε για την ανατροπή και κατάργησή του! Όχι στις ηλεκτρονικές εκλογές!
ü Κατάργηση νέου πειθαρχικού
ü Μαζικοί διορισμοί εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των αναγκών. Άμεσος διορισμός/Μονιμοποίηση ΤΩΡΑ ΟΛΩΝ των αναπληρωτών που έχουν έστω και μία σύμβαση αποκλειστικά με βάση το πτυχίο και ολόκληρη την προϋπηρεσία. Ούτε σκέψη για διαγωνισμό ΑΣΕΠ. Κατάργηση του ν. 4589/19 του προσοντολογίου και του ν. 4692/20 Κεραμέως. Καμία απόλυση αναπληρωτή/τριας.
ü Κατάργηση της ελαστικής εργασίας. Πλήρη εξίσωση προς τα πάνω των εργασιακών, ασφαλιστικών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων με αυτά των μονίμων. Πλήρη προστασία της μητρότητας. Όχι στην προπληρωμένη κάρτα.
ü Δημιουργία οργανικών θέσεων για κάθε υπάρχουσα ειδικότητα σε όλα τα σχολεία. Κάλυψη ΟΛΩΝ των κενών με διορισμούς. Επαναφορά του μαθήματος θεατρικής αγωγής στην Ε΄ και Στ΄ τάξη.
ü 15ρια τμήματα
ü Μείωση του διδακτικού ωραρίου των νηπιαγωγών και των εκπαιδευτικών ολιγοθέσιων στα πλαίσια όλης της Α βάθμιας, με στόχο την εξίσωσή του ωραρίου τους με αυτό της Β΄θμιας
ü Ενιαία 14χρονη εκπαίδευση με ενιαίο 12 χρονο σχολείο και δίχρονη προσχολική αγωγή
ü Όχι στο σχολείο -εξεταστικό κέντρο. Κατάργηση των εξεταστικών πλεγμάτων (ΕΒΕ, Τράπεζα Θεμάτων, PISA).
ü Νέα σύγχρονα-ασφαλή σχολικά κτίρια
Η απάντηση είναι ο ανυποχώρητος αγώνας και η αυτοοργάνωση μέσα από τα σωματεία. Γι’ αυτό καλούμε όλον τον κόσμο του αγώνα, να συμμετέχει ενεργά στις Γενικές Συνελεύσεις, να τις μετατρέψει σε κύτταρα της οργάνωσης του αγώνα. Να συμβάλλει για τη δημιουργία επιτροπών αγώνα που θα πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους, κόντρα στην ανάθεση. Θα συμβάλλουν για τον οριζόντιο συντονισμό και την κοινή από τα κάτω αγωνιστική δράση.
Τον καλούμε να μπει στα σχήματα των Παρεμβάσεων. Να φτιάξει ανεξάρτητες αγωνιστικές ομάδες στους Συλλόγους που δεν υπάρχουν Παρεμβάσεις και να κατέβει στις εκλογές που θα γίνουν το επόμενο διάστημα. Να αυτοοργανωθεί σε κάθε Σύλλογο με προσανατολισμό αγωνιστικό, αυτόνομο, ταξικό, ανεξάρτητο από κράτος, κυβέρνηση, κυβερνητικούς και κομματικούς μηχανισμούς.
Κάθε ομάδα σε κάθε Σύλλογο είναι ένα κύτταρο αυτοοργάνωσης και αυτόνομης δράσης, μια τοπική εστία αντίστασης και αγώνα που θα δικτυώνεται σε τοπικό επίπεδο με κάθε άλλη τέτοια συλλογικότητα και σε πανελλαδικό επίπεδο κλάδου με τις αντίστοιχες ομάδες στους Συλλόγους Εκπαιδευτικών ΠΕ. Για το σχολείο που έχουμε ανάγκη εμείς και τα παιδιά. Για τα δικαιώματά μας. Ενάντια στην πολιτική του κεφαλαίου, της ΕΕ και του ΟΟΣΑ, στην κυβέρνηση και σε κάθε κυβέρνηση, για την ανατροπή με λαϊκούς αγώνες της κυβέρνησης και κάθε κυβέρνησης που ασκεί αντιλαϊκές-αντιεκπαιδευτικές πολιτικές. Όχι γιατί περιμένουμε ότι η επόμενη κυβέρνηση θα είναι καλύτερη από την τωρινή ούτε γιατί ελπίζουμε σε σωτήρες. Αλλά γιατί σήμερα οι λαϊκοί αγώνες είναι αποτελεσματικοί μόνο όταν γίνονται πολιτικά επικίνδυνοι. Γιατί η πολιτική αστάθεια του συστήματος κυριαρχίας είναι σύμμαχός μας και όχι η σταθερότητά του και οι χαμηλές αγωνιστικές πτήσεις συμβολικού χαρακτήρα.
Αυτό το ρεύμα σου ζητάμε να ενισχύσεις. Με την ενεργό συμμετοχή σου – όχι με ψήφο ανάθεσης. Με τη στήριξή σου. Με τη συμβολή σου στην οργάνωση του καινούριου!
Μόνο έτσι θα πετύχουμε τον στόχο της αλλαγής των συσχετισμών στη ΔΟΕ, αλλά και μόνο έτσι θα έχει νόημα η επίτευξη αυτού του στόχου. Διαφορετικά, θα έχει τη μοίρα του προπέρσινου αφηγήματος της ΑΣΕ: θα πνιγεί στις διαπραγματεύσεις με τα 3Δ του υποταγμένου κυβερνητικού συνδικαλισμού, στους διαδρόμους της ΔΟΕ.
Αυτή η πολιτική θα σπάσει μόνο στο δρόμο. Η ζωή της εργαζόμενης πλειοψηφίας και του λαού θα αλλάξει αν σπάσει η ασφυκτική πολιτική που ορίζουν τα σύμφωνα σταθερότητας, η πολεμική οικονομία, η στρατηγική της Ε.Ε. και του κεφαλαίου. Με ανένδοτο αγώνα ελπίδας και αντεπίθεσης, με ανυποχώρητο μαζικό παρατεταμένο απεργιακό αγώνα για την ανατροπή της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, για να ανατραπεί η πολιτική της φτώχειας, της εκμετάλλευσης, των φονιάδων και του πολέμου, των ιδιωτικοποιήσεων, των σκανδάλων και της μίζας.
Τον δρόμο θα τον ανοίξουμε με τους αγώνες μας και σήμερα και αύριο και όσο χρειαστεί!